AKADEMIA WESOŁYCH PRZEDSZKOLAKÓW

NIEPUBLICZNE PRZEDSZKOLE
ul. Nałkowskich 107/3 U
20-470 Lublin

tel. 81 744 77 34
tel. kom. 665 007 734

Nasz Patron

św. Jan Bosco

Jan Bosko (Giovanni Melchiore Bosco) ur. 16 sierpnia 1815 roku w Becchi koło Turynu. Dzięki własnej zaradności i pomocy matki udało mu się ukończyć gimnazjum w Chieri, gdzie wraz z kolegami założył w 1832 roku swe pierwsze stowarzyszenie - Towarzystwo Wesołości. W 1835 roku wstąpił do seminarium i sześć lat później otrzymał święcenia kapłańskie. W konwikcie kościelnym (ówczesny akademik) w Turynie poznawał sytuację młodzieży żyjącej w mieście. Młodzi bez pracy i wykształcenia, pełni agresji, głodni, schodzili na drogę przestępstwa. Powoli dojrzewało w nim poczucie, że to właśnie on musi pomóc tym biednym, pozbawionym warunków do prawidłowego rozwoju, chłopcom. Zrodziła się myśl o „oratorium”. Za symboliczny początek działania oratorium uważany jest moment, w którym święty staje w obronie bitego chłopca - Bartłomieja Garelli, oraz zaprasza go do swojego domu. Wkrótce dołączyli inni. Uczył ich czytać i pisać, dawał im schronienie, a przede wszystkim interesował się ich sprawami. Swą przyjaźnią pozwolił odnaleźć trochę ciepła rodzinnego, którego tak bardzo łaknęli. Liczba chłopców stale rosła, a z braku miejsca rozpoczął się żywot "wędrownego Oratorium". Od tej pory błąkał się ks. Bosko ze swoją młodzieżą, grał z chłopcami w piłkę, spowiadał ich i rozmawiał z nimi. W 1846 roku, po półtorarocznej tułaczce, udało się znaleźć siedzibę w budynku-szopie Pinardiego. Tu miało powstać, wzrastać i rozszerzać się na świat Zgromadzenie Salezjańskie i różne jego gałęzie.

Św. Jan Bosko zostawił po sobie kierunek pedagogiczny, szkołę pod nazwą "system uprzedzający". Ideę wychowywania oparł na miłości, rozumie i religii. Cały wysiłek wychowawczy księdza Bosko zmierzał do tego, aby domy salezjańskie podobne były do modelu domu-rodziny. Ks. Bosko kochał młodych i chciał dla nich szczęścia ziemskiego i wiecznego. Był przekonany, że wychowywać oznacza docierać do serca wychowanka. Mawiał: „wychowanie jest sprawą serca”. O swojej tajemnicy wychowania pisał: „Duch rodzinny rodzi miłość, a miłość budzi zaufanie; (...) Kto chce być kochany, musi dać poznać, że sam kocha”; „Moi drodzy, kocham was wszystkich całym sercem i wystarczy, że jesteście młodzi, abym was bardzo kochał”. Chciał, by młodzi stawali się dobrymi obywatelami swojej ojczyzny, a także wiernymi i żywymi członkami Kościoła.

Życie ks. Bosko było naznaczone ciężką pracą, wynikającą z przekonania, że „największym wrogiem człowieka jest bezczynność”. Wiedział jednak, że sam niewiele może dokonać, gdyż potrzeby były ogromne. Potrzebował współpracowników. Powstało zatem Towarzystwo Salezjańskie do pracy z chłopcami, Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki Wiernych, do pracy wśród dziewcząt, a potem świeckie ogniwo Zgromadzenia - Stowarzyszenie Salezjańskich Pomocników Kościoła. Dziś „Rodzina Salezjańska” liczy 28 instytucji na całym świecie (http://sdb.org.pl/salezjanie/rodzina-salezjanska/).

Św. Jan Bosko odszedł do wieczności 31 stycznia 1888 roku. W 1929 roku, wyniesiony do czci ołtarzy; w 1934 roku Pius XI ogłosił go świętym.